EARLY INDIANS -III

 

ആർക്കിയക് മനുഷ്യരുടെ വംശനാശത്തോടെ ആഫ്രിക്കയിൽനിന്നും കുടിയേറിയ മനുഷ്യർ മാത്രം ഭൂമിയിൽ അവശേഷിച്ചത് നാം കണ്ടു. പക്ഷെ ഇത് എപ്പോൾ , എങ്ങനെ സംഭവിച്ചു എന്നുള്ളതിൽ നാം ഇപ്പോഴും ഇരുട്ടിലാണ്. കൃത്യമായ ഒരു തെളിവും ഇത് വിശദീകരിക്കുന്നതിനു, പ്രത്യേകിച്ച് ഇന്ത്യയിൽ,  ഇതുവരെ ലഭിച്ചിട്ടില്ല. തെക്കേ ഏഷ്യയിൽ ആകപ്പാടെ ലഭിച്ചത് ഭാഗികമായി നശിച്ച ഒരു തലയോടാണ്. 2,50,000 വര്ഷം പഴക്കം ഉള്ള ഈ ഫോസിൽ ലഭിച്ചത് മധ്യപ്രദേശിലെ ഹാത്തോരാ (Hathnora) എന്ന നര്മദയുടെ തീരത്തുനിന്നാണ്, 1982-ഇൽ. യൂറോപ്പിൽ, നിയാണ്ടർത്താൽ മനുഷ്യരുടെ വംശനാശം സംഭവിച്ചത് ഏതാണ്ട് 40,000 കൊല്ലങ്ങൾക്കു മുൻപ് ആണെന്ന് ഇന്ന് ഏതാണ്ട് ഉറപ്പുള്ള കാര്യമാണ്. ഇന്ത്യയിൽ അത് സംഭവിച്ചത് ഒരുപക്ഷെ ഏതാണ്ട് 35,000 കൊല്ലങ്ങൾക്കു മുൻപാകാം എന്നാണു നിഗമനം.  

'എല്ലാ കാർഷിക സമൂഹങ്ങളും നാഗരികത ആവുന്നില്ല, എന്നാൽ ഒരു നാഗരികതയും ഒരു കാർഷിക സമൂഹത്തിന്റെ കാലഘട്ടത്തിലൂടെ കടന്നു പോകാതിരുന്നിട്ടില്ല'. കൃഷിയുടെ വികാസത്തിന്റെ ഒരു സുപ്രധാന ഘട്ടത്തിൽ , ഉൽപ്പാദന ക്ഷമതയുടെ വളർച്ചയിൽ , സമൂഹത്തിലെ നല്ലൊരു ശതമാനം ആളുകളെ അത് കൃഷിയിൽനിന്നും സ്വതന്ത്രമാക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ സ്വതന്ത്രമാക്കപ്പെടുന്നവർ, മറ്റുള്ള ജോലികളിലേക്ക്, അതായത് കെട്ടിടങ്ങളുടെ, കോട്ടകൊത്തളങ്ങളുടെ നിർമാണം, ആയുധങ്ങളുടെ, ആഭരണങ്ങളുടെ നിർമാണം, കണ്ടുപിടുത്തങ്ങൾ എന്നുതുടങ്ങി ഒരു നാഗരികതക്ക് ആവശ്യാമായ എല്ലാത്തരം പ്രവർത്തികളിലേക്കും തിരിയുന്നു. 

ഏതാണ്ട് ഒരു നൂറ്റാണ്ടോളമായുള്ള ശ്രമങ്ങൾ ഉണ്ടായിട്ടും ഹാരപ്പൻ ലിപി വായിക്കാൻ നമുക്ക് കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഹാരപ്പൻ നാഗരികതയുടെ ഉയർച്ചക്ക് പിന്നിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ശാക്തികബന്ധങ്ങളുടെ ലിഖിതമായ ഒരു വിവരം നമുക്ക് ഇതുവരെ ലഭ്യമായിട്ടില്ല. എന്നിരുന്നാലും ,അവർ അവശേഷിപ്പിച്ചു പോയ വാസ്തുവിദ്യ, ശിൽപ്പങ്ങൾ, കൊത്തുപണികൾ, ചുവര്ചിത്രങ്ങൾ എന്നിവയെല്ലാം അവരെക്കുറിച്ചുള്ള വിലപിടിപ്പുള്ള   വിശദീകരണങ്ങൾ നമുക്ക് നൽകുന്നുമുണ്ട്.

രണ്ടുമുറികൾ, ചുടുകട്ടകൊണ്ടുള്ള നിർമാണം എന്നുതുടങ്ങി, തെക്കേ ഏഷ്യയിലെ ആദ്യത്തെ കൃഷി നടത്തിയ ബാർളിപ്പാടങ്ങൾ എന്നിവയെല്ലാം മഹത്തായ സംസ്കാരങ്ങളായ ഹാരപ്പ, മോഹജോദാരോ തുടങ്ങിയവയുടെ നല്ലൊരു ചിത്രം നമുക്ക് നൽകുന്നുണ്ട്. തെക്കേ ഏഷ്യയിൽ ആദ്യമായി കൃഷി 'പരീക്ഷണം ' നടത്തിയ മെഹ്റഗർഹ് (Mehrgarh) എന്ന കൊച്ചുഗ്രാമം , ഇന്നത്തെ പാക്കിസ്ഥാനിൽ ബലൂചിസ്ഥാനിൽ , ബോലാൻ ചുരത്തിനു അടുത്ത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. BC-7000-നും BC-2600-നും ഇടയിൽ ഏതാണ്ട് 4500 കൊല്ലത്തോളം ഇവിടെ ജനവാസ കേന്ദ്രമായിരുന്നു. ഇൻഡസ്-നും മെഡിറ്ററേനിയനും ഇടയിൽ ഈ കാലഘട്ടത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന , ഏറ്റവും വലിയ കൃഷിസ്ഥലവും ജനവാസകേന്ദ്രവുമായിരുന്നു ഇവിടം. ഏതാണ്ട് 200  ഹെക്റ്ററിലേറെ കൃഷിയിടം ഇവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നെന്ന് കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.

ഹാരപ്പൻ സംസ്കാരത്തിന്റെ അടിത്തറ ഇട്ടത്  മെഹ്റഗർഹ് ആയിരുന്നെന്നു തന്നെ പറയാം. ഇവിടെ നടത്തിയ ഉല്‍ഖനനത്തിൽ ഏതാണ്ട് ഒൻപതു മീറ്റർ ഘനത്തിൽ  തെളിവുകളുടെ കൂമ്പാരം തന്നെ ലഭ്യമായിട്ടുണ്ട്. ഏറ്റവും അടിത്തട്ടിൽ ദീർഘ ചതുരത്തിലുള്ള മുറികളോടുകൂടിയ, മണ്കട്ടകൾ കൊണ്ട് നിർമിച്ച വീടുകൾ, കൃഷി ആയുധങ്ങൾ (Microliths) , ബാര്ലിയുടെയും ഗോതമ്പിന്റെയും അംശങ്ങൾ, നായാടാനുള്ള ആയുധങ്ങൾ എന്നിവയെല്ലാം ഇതിൽ പെടും. ആയിരക്കണക്കിന് കൊല്ലങ്ങൾകൊണ്ട് ഈ കൊച്ചുജനവാസം, ബലൂചിസ്ഥാൻ, ഇൻഡസ് താഴ്വര, ഘഗർ-ഹക്ര നദിതീരം (ഇതാണ് സരസ്വതി നദി എന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു) ഗുജറാത്തും കടന്നു വളർന്നു, ഏതാണ്ട് BC-2600 ആയപ്പോഴേക്കും , പാകിസ്ഥാൻ, വടക്കൻ അഫ്‌ഗാനിസ്ഥാൻ, പഞ്ചാബ്, രാജസ്ഥാൻ, ഹരിയാന ഉത്തർപ്രദേശ്, ഗുജറാത്ത് തുടങ്ങിയ ഇന്നത്തെ പടിഞ്ഞാറൻ ഇന്ത്യ മുഴുവനും വ്യാപിച്ച ഹാരപ്പൻ സംസ്കാരം , അതിന്റെ അത്യുച്ച നിലയിൽ എത്തി.

ആരായിരുന്നു മെഹ്റഗർഹ്-ലെ ആളുകൾ, അവർ എവിടെനിന്നും വന്നു ? (തുടരും)    

EARLY INDIANS - II

 

ഇന്ത്യയിലെ (യഥാർത്ഥത്തിൽ സൗത്ത് ഏഷ്യ) ജനസമൂഹത്തെ ഒരു 'പിസ്സായോടാണ്' ടോണി ഉപമിക്കുന്നത്. ആദിമ ഇന്ത്യൻസ് അതിന്റെ ബേസ് ആണ്. അതിന്റെ പലഭാഗങ്ങളും കട്ടി കൂടിയതും കുറഞ്ഞതുമായ ഒരു ബേസ്. പിന്നെ അതിന്റെ മുകളിൽ ഒഴിച്ച സോസ്. അത് എല്ലായിടത്തും പരന്നിട്ടുണ്ട്. അതിന്റെ മുകളിൽ തൂകിയ ചീസ് ആണ് ഏറ്റവും അവസാനം ഇവിടെ എത്തിയ ജനങ്ങൾ. ഇതിലെ ചീസും മറ്റു ടോപ്പിംഗ്‌സും അത്ര യൂണിഫോം ആയിട്ടല്ല. ചിലയിടത്തു തക്കാളിയുടെ കഷ്ണം കൂടുതൽ , മറ്റുചിലയിടത്തു കാപ്സികം ആണെങ്കിൽ വേറെ ചിലയിടത്തു കൂണ്, അങ്ങനെ. ഈ ചീസ് അല്ലെങ്കിൽ ടോപ്പിംഗ്‌സ് ഇവിടെ മാത്രം ഉള്ളതല്ല. ഇത് മറ്റു പലയിടത്തും കാണുന്നുണ്ട് , വെസ്റ്റ് ഏഷ്യ, യൂറോപ്പ്, സെൻട്രൽ ഏഷ്യ എന്നിവിടങ്ങളിൽ എല്ലാം ഇത് കാണാം. എന്നാൽ ഇതിന്റെ ബേസ് മറ്റൊരിടത്തും കാണാൻ കഴിയില്ല, മാത്രമല്ല ഇത്രയും വൈവിധ്യവും , ഒരു പക്ഷെ ആഫ്രിക്ക ഒഴിച്ച് ഒരിടത്തും കാണാൻ കഴിഞ്ഞെന്നു വരില്ല.

ഇന്ത്യയുടെ ചരിത്രത്തിൽ മൂന്നു ഘട്ടങ്ങളിലായി ഉണ്ടായ കുടിയേറ്റമാണ് 'പോപ്പുലേഷൻ ജനറ്റിക്സ്' കാണിച്ചുതരുന്നത്. ഏതാണ്ട് 65,000 കൊല്ലങ്ങൾക്കുമുന്പ് ഒരുപറ്റം 'ആധുനിക' മനുഷ്യർ (ഹോമോസാപിയൻസ്) ആഫ്രിക്കയിൽനിന്നും ഇന്ത്യൻ ഉപഭൂഖണ്ഡത്തിൽ എത്തിയതാണ് ആദ്യത്തെ കുടിയേറ്റം. പിന്നീട് BC-7000-നും 3000-നും ഇടയിൽ ഇറാനില്നിന്നും ഉണ്ടായ ,കൃഷി സ്വായത്തമാക്കിയ ആളുകളുടെ രണ്ടാമത്തെ കുടിയേറ്റം. പിന്നീട് BC-2000-നും 1000-നും ഇടയിൽ സെൻട്രൽ യൂറേഷ്യൻ സ്റ്റെപ്പികളിൽനിന്നും വൻതോതിലുള്ള ഇടയ സമൂഹത്തിന്റെ (pastoralists) കുടിയേറ്റമാണ് മൂന്നാമത്തെ വൻ കുടിയേറ്റം. ഹംഗറി മുതൽ യുക്രൈൻ, മധേഷ്യ തുടങ്ങി മഞ്ചൂറിയ വരെ, ഏതാണ്ട് 8000 കിലോമീറ്ററോളം പരന്നുകിടക്കുന്ന പുല്മേടുകളാണ് സ്റെപ്പി. സഞ്ചാരികളായ ഇവർ കുതിര, പശു, ആട്  തുടങ്ങിയ മൃഗങ്ങളെ ഇണക്കി വളർത്തിയിരുന്നു. 

ഇവിടെ പ്രസക്തമായ ഒരു ചോദ്യം, എന്തുകൊണ്ട് ലോകത്തിലുള്ള എല്ലാ മനുഷ്യരും (ഹോമോസാപിയൻസ്) ആഫ്രിക്കയിൽനിന്നും ഉത്ഭവിച്ചവർ ആവണം ? എന്തുകൊണ്ട് ലോകത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ സ്വതന്ത്രമായ മനുഷ്യ സമൂഹം ഉണ്ടായിക്കൂടാ? യഥാർത്ഥത്തിൽ ഏതാനും ദശകങ്ങൾക്ക് മുൻപുവരെ ഈ ചോദ്യം വളരെ സീരിയസ് ആയി ചോദിച്ചിരുന്നു. മാത്രമല്ല ലോകത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ വികസിച്ച 'ആർക്കിയക് മനുഷ്യർ' ഉണ്ടായിരുന്നുതാനും. (ഏതാണ്ട് അഞ്ചുലക്ഷം വര്ഷങ്ങള്ക്കു മുൻപ് ഉണ്ടായ ഹ്യൂമനോയിഡുകളാണ് 'ആർക്കിയാക്' എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നത്. ഇവരിൽ നീയാണ്ടർത്താൽ, ഫ്ലോറെൻസിൻസിസ്‌ , ഡെനിസോവ എന്നി വിഭാഗനാൽ പെടും). പക്ഷെ DNA സാങ്കേതികവിദ്യയുടെ വളർച്ച ഈ സാധ്യതയെ പാടെ തള്ളിക്കളഞ്ഞു. ഇന്ന് ലോകത്തിലുള്ള എല്ലാ മനുഷ്യരും ആഫ്രിക്കയിൽ ഉത്ഭവിച്ചു , ഏതാണ്ട് 70,000 വര്ഷം മുൻപ് ഏഷ്യയിൽ എത്തി , അവിടെനിന്നും  ലോകം മുഴുവൻ വ്യാപിച്ചവരാണ്. ഒരുപക്ഷെ ഈ വ്യാപനത്തിനിടയിൽ അന്ന് അവശേഷിച്ച ആർക്കിയക് മനുഷ്യരുടെ നാശവും ഉണ്ടായതാവാം.  (തുടരും)      

EARLY INDIANS -1

 

ടോണി ജോസഫ് എഴുതിയ ' Early  Indians  : The Story  of  Our  Ancestors  And  Where  We Came  From'  എന്ന പുസ്തകത്തെ അടിസ്ഥാനപ്പെടുത്തി ഒരു പരമ്പര.

ടോണി ജോസഫ്-ന്റെ "Early  Indians" എന്ന പുസ്തകം ഇന്ത്യ ചരിത്രത്തിലെ രണ്ടു 'മിത്തുകളെ' ആണ് തകർത്തത്. അതിനു അദ്ദേഹം മുഖ്യമായും ഉപയോഗിച്ചതു ജനറ്റിക്സിലെ പുതിയ കണ്ടെത്തലുകളാണ്.

ചരിത്രത്തെ പുനർ വായനക്ക് വിധേയമാക്കുമ്പോൾ പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിക്കുന്ന , ആർക്കിയോളജിക്കൽ, ഭാഷാപരം, സാഹിത്യപരം തുടങ്ങിയ തെളിവുകൾക്കു പുറമെ ജനറ്റിക്സ് കൂടി ഉപയോഗിച്ച് തുടങ്ങിയത് അടുത്തകാലത്താണ്. അതിൽത്തന്നെ വളരെ പുരാതനമായ തെളിവുകൾ കണ്ടെത്തുന്ന സാങ്കേതിക വിദ്യ വളരെ അടുത്തകാലത്താണ് വികസിച്ചത്. ഇത്തരം കണ്ടെത്തുകളാണ് ടോണി ജോസഫ് തന്റെ ചരിത്ര വായനക്ക് ഉപയുക്തമാക്കിയത്. 

70,000 കൊല്ലങ്ങൾക്കു മുൻപ് ആഫ്രിക്കയിൽനിന്നും പുറപ്പെട്ട ഹോമോസാപ്പിയൻറെ പാരമ്പരകളാണ് ലോകം മുഴുവനും ഇന്നുള്ള മനുഷ്യർ എന്ന് എങ്ങനെ കണ്ടെത്തും ? അതിനു, ഏറ്റവും ലളിതമായിട്ടെങ്കിലും  ജനറ്റിക്സിനെക്കുറിച്ചു അൽപ്പം അറിയേണ്ടതുണ്ട്. മനുഷ്യന് ആവശ്യമായ , അഥവാ മനുഷ്യനിൽ ഉള്ള ജനറ്റിക് കോഡുകൾ എല്ലാംതന്നെ 23 ജോഡി ക്രോമോസോം ആയി നമ്മുടെ സെല്ലിനുള്ളിൽ ന്യൂക്ലിയസിനകത്തു അടുക്കി വച്ചിരിക്കുന്നു. പക്ഷെ ഒന്നുമാത്രം, മൈറ്റോകോൺഡ്രിയൽ  DNA മാത്രം (mtDNA) ന്യൂക്ലിയസിനു പുറത്തു സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. ഈ DNA ഓരോ മനുഷ്യന്റെയും അമ്മയുടെ പാരമ്പര്യം വഹിക്കുന്നതാണ്. പുരുഷനും mtDNA ഉണ്ട് , പക്ഷെ അതും അയാളുടെ അമ്മയിൽനിന്നും കിട്ടിയതാണ്. പുരുഷന്റെ mtDNA ഒരിക്കലും സന്തതികളിലേക്കു പകർന്നു കൊടുക്കില്ല. മുൻപ് പറഞ്ഞ 23  ജോഡി ക്രോമോസോമും mtDNA  യും ഉൾപ്പെട്ടതാണ് മനുഷ്യന്റെ ജിനോം എന്ന് വിളിക്കുന്നത്. ഈ ജീൻസ് എങ്ങനെ അടുത്തതലമുറയിലേക്കി കൊടുക്കുന്നു എന്നത് അൽപ്പം വിശദമായി പറയേണ്ടതായതുകൊണ്ടു നിറുത്തുന്നു. പക്ഷെ ഒറ്റകാര്യം മാത്രം, mtDNA അമ്മയിൽനിന്നും മാത്രം കിട്ടുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞതുപോലെ 'Y' ക്രോമോസോം അച്ഛനില്നിന്നും ഒരാൾക്ക് ലഭിക്കുന്നു. അതായത് 'Y' ക്രോമോസോം എന്റെ അച്ഛന്റെ , അച്ഛന്റെ , അച്ഛന്റെ ....... എന്ന് നീളും. അതുപോലെ mtDNA അമ്മയുടെ, അമ്മയുടെ , അമ്മയുടെ.... എന്ന് നീളും. പക്ഷെ അതിനിടയിൽ എന്തെങ്കിലും മ്യുട്ടേഷൻ സംഭവിച്ചാൽ അതുകൂടി ഇതോടൊപ്പം കൈമാറും. അതായത് മ്യുട്ടേഷന്റെ ഒരു ചരിത്രം കൂടി ഇവക്കൊപ്പം കൈമാറും എന്നര്ദ്ധം. അതായത് ഒരു ആളുടെ , അല്ലെങ്കിൽ ഒരു സമൂഹത്തിന്റെ മാറ്റത്തിന്റെ ചരിത്രംകൂടി ഇതിൽ  രേഖപ്പെടുത്തി വയ്ക്കും. അതിപുരാതന DNA കളിൽ നിന്ന് അങ്ങനെ അതിന്റെ ചരിത്രം കൂടി വായിക്കാം എന്ന് സാരം. 

കൊളോണിയലിസം, ഇന്ത്യചരിത്രം വായനക്ക് വിധേയമാക്കുന്നത് താരതമ്യേന നവീനകാലഘട്ടത്തിലെ അനുഭവങ്ങളുടെ വെളിച്ചത്തിലാണ്. അവർക്കുതന്നെ കൊളോണിയലിസ്റ് അനുഭവത്തിന്റെ പുറമെ, BC-500  നു മുൻപ് നടന്ന പേർഷ്യൻ ചക്രവർത്തിയായ ദാരിയസിന്റെ ആക്രമണം, പിന്നീടു  BC-250-ഇൽ നടന്ന അലക്‌സാണ്ടറുടെ ആക്രമണം , ഇത്തരത്തിലുള്ള ഒന്നായാണ് 'ആര്യന്മാരുടെ' വരവിനെപ്പറ്റിയുള്ള അവരുടെ സങ്കല്പം. 'ആര്യൻ ഇൻവേഷനാണ് ' അവരുടെ ചരിത്രത്തിൽ. അങ്ങനെ ആക്രമിച്ചു കടന്നുകയറിയ ആര്യന്മാർ തദ്ദേശീയരായ ദ്രാവിഡന്മാരെ തെക്കേ ഇന്ത്യയിലേക്ക് തള്ളി. അങ്ങനെ ശരീരശാസ്‌ത്രപരമായി ഒരുബന്ധവുമില്ലാത്ത രണ്ടു വർഗങ്ങൾ ആണ് ഇൻഡ്യാക്കാർ.       

സ്വാതന്ത്ര്യാനന്തര ഇന്ത്യയിലെ  ചരിത്രകാരന്മാരും, കൊസാംബിയെപ്പോലുള്ള ഇടതുപക്ഷ ചരിത്രകാരന്മാർ പോലും, ഈ പക്ഷക്കാർ ആയിരുന്നു. ഋഗ് വേദത്തിലെ  ഇന്ദ്രൻ, ദസ്യുക്കളെ തോൽപ്പിക്കുന്നത് ആര്യന്മാർ ദ്രാവിഡരുടെ മേൽ നേടിയ വിജയത്തിന്റെ ഓര്മയാണുപോലും.

ഇതിന്റെ നേരെ മറുവശം വേറൊരുവാദം ഉണ്ട്. മുഖ്യമായും സംഘപരിവാർ എന്ന് ഇന്ന് വിളിക്കുന്നവരാണ് ഇതിന്റെ പ്രായോക്താക്കൾ. ഗോൾവാക്കറുടെയും , സവർക്കാരുടെയും ചില വാദങ്ങളെ അടിസ്ഥാനപ്പെടുത്തിയാണ് ഇവരുടെ വാദം. ഇവരെ സംബന്ധിച്ചേടത്തോളം ആര്യന്മാർ ഇവിടെത്തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നവരാണ്. ഋഗ് വേദത്തിൽ സരസ്വതി നദിയെപ്പറ്റി വിശദീകരിക്കുന്നുണ്ട്. സരസ്വതി വറ്റിവരണ്ടുപോയ ഒരു നദിയാണ്. ഈ നദിയുടെ നാശമാണ് ഹാരപ്പൻ സംസ്കാരത്തിന്റെ നാശത്തിന്റെ കാരണം എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. അതായത് സരസ്വതി നിലനിന്ന കാലത്തു ആര്യന്മാർ ഇവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. ചുരുക്കത്തിൽ ഹാരപ്പൻ സംസ്കാരത്തിനൊപ്പം തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്ന ആളുകൾ ആണ് ആര്യന്മാർ. ഈ രണ്ടു മിത്തുകളെയാണ് ഇപ്പോൾ പൊളിച്ചെഴുതിയിരിക്കുന്നതു.  (തുടരും) 

And laid on him the cross, to carry it behind Jesus

"അവർ പുറപ്പെട്ടു പോകുമ്പോൾ ശിമയോൻ എന്ന് പേരുള്ള കെവ്‌റിന് കാരനായ ഒരു മനുഷ്യനെ കണ്ടു. അവന്റെ കുരിശു ചുമക്കുവാൻ അവർ അവനെ നിർബന്ധിച്ചു". (മത്തായി 27 :32 ). 

'കുറേന', 'കിറേന', കേവ്‌റിന് എന്നൊക്കെ ബൈബിളിൽ പറയുന്ന 'സൈറിനി' (Cyrene)  എന്ന സ്ഥലം ആഫ്രിക്കയുടെ വടക്കൻ തീരത്തുള്ള ഇന്നത്തെ ലിബിയ ആണ്. ബിസി 630-മുതൽ ഗ്രീക്കുകാർ  താമസിച്ചിരുന്ന ഇവിടം പിന്നീട് യഹൂദരുടെ ഒരു കേന്ദ്രമായി മാറി. യേശുവിന്റെ  കാലത്തു, റോമൻ ഡിസ്ട്രിക്ട് ആയിരുന്ന സെറീനയ്‌ക്കയുടെ തലസ്ഥാനമായിരുന്നു ഇവിടം. 

അലക്‌സാൻഡ്രിയ, സൈലിഷ്യ , ഏഷ്യ തുടങ്ങിയിടങ്ങളിൽ നിന്നും ധാരാളം യഹൂദർ അക്കാലത്തു ജറുസലേമിൽ തിരിച്ചെത്തിയിരുന്നു. അതിൽ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു ജനസമൂഹമായിരുന്നു സെറീനിയിൽ നിന്നുള്ള യഹൂദർ. പെന്തകോസ്തുദിനത്തിൽ കൂടിയിരുന്നവരിലും ഈ ദേശക്കാർ ഉണ്ടായിരുന്നു എന്ന് (നടപടി 2:10) ലൂക്ക രേഖപ്പെടിത്തുന്നു. സ്‌റ്റെഫാനോസിന്റെ രക്തസാക്ഷിത്വത്തിന് ശേഷം ജറുസലേമിൽ നടന്ന പീഡനങ്ങളിൽ ഏറ്റവും ക്രൂരതകൾ നേരിടേണ്ടിവന്നതും ഇവരായിരുന്നു. അന്ത്യോക്യൻ സഭ സ്ഥാപിക്കുന്നത് പ്രധാനമായും അവരാൽ ആയിരുന്നു. ആദ്യമായി "കൃസ്ത്യാനികൾ" എന്ന പേര് വിളിക്കപ്പെട്ടതും അന്ത്യോക്യൻ സഭയെ ആയിരുന്നു (നടപടി 11 :26 ) 

     

ശിമയോൻ തന്റെ കൃഷിസ്ഥലത്തുനിന്നും മടങ്ങുകയായിരുന്നു. അയാൾ എന്നത്തെയുംകാൾ നേരത്തെയാണ്. കാരണം ജെറുസലേം പെസഹാ തിരുനാളിന്റെ തിരക്കിലാണ്. സെറിനിയിൽനിന്നും ജറുസലെത്തേക്കു മടങ്ങി വന്നവരിൽ ഒരാളായ താൻ പെസഹാ പ്രാർത്ഥനക്കു വൈകിക്കൂടാ. 

 തെരുവിൽ അസാധാരണമായ ജനക്കൂട്ടം. റോമൻ പട്ടാളക്കാർ മൂന്നുപേരെ കുരിശ്ശിൽ തറക്കാൻ കൊണ്ടുപോകുകയാണ്. അക്കാലത്തു ഇത് അത്ര അസാധാരണമായ ഒരു കാഴ്ച ആയിരുന്നില്ലെങ്കിലും, പെസഹാ തിരുനാളിൽ ഇത് അൽപ്പം അസഹ്യമായ കാഴ്ച ആയിരുന്നു. ജനക്കൂട്ടത്തിന്റെ ഇടയിലൂടെ സൈമൺ എത്തിനോക്കി. മൂന്നുപേരിൽ ഒരാൾ രക്തത്തിൽ കുളിച്ചു നിൽക്കുന്നു. "ഇയാളോട് മാത്രം ഇവർ എന്തെ ഇങ്ങനെ ചെയ്യുന്നു ? ബാക്കി രണ്ടുപേർക്കും ഇല്ലാത്ത ഒരു ശിക്ഷ" ശിമയോൻ ചിന്തിച്ചു. "ആരാണ് അയാൾ?" ആരോടെന്നില്ലാതെ അയാൾ ചോദിച്ചു. "നസ്രായനായ യേശുവാ" അടുത്തുനിന്ന ആരോ ഉത്തരം പറഞ്ഞു.

ശിമയോൻ അൽപ്പം തിരക്കി മുന്നോട്ടു കയറി നിന്നു. അവർ അടുത്ത് അടുത്ത് വരികയാണ്. 'ആ മനുഷ്യൻ തന്നെ നോക്കിയോ? " ശെമയോന് പെട്ടെന്ന് ഒരു സംശയം. അയാളിൽ നിന്നു കണ്ണെടുക്കാൻ ശെമയോന് തോന്നിയില്ല. എന്തൊരു രൂപമാണിത്? ആള് വളരെ ചെറുപ്പവും. ഇയാൾ എന്ത്  തെറ്റാവും ചെയ്തിരിക്കുക? ഒരു പക്ഷെ ഇയാൾ ഒരു കൊള്ളക്കാരനാവുമോ ? അതോ റോമൻ ചക്രവർത്തിക്കെതിരെ കലഹം ഉണ്ടാക്കുന്ന വിപ്ലവകാരിയോ?  ശിമയോൻ തന്റെ ഓർമകളിൽ പരിസരം അൽപ്പം മറന്നു പോയോ ? പെട്ടെന്ന്  ആരോ തന്റെ മുന്നിൽ നിലത്തേക്ക് വീണപോലെ, അതെ അത് അയാളാണ്. പടയാളികൾ അയാളെ എഴുന്നേൽപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു. "വേണ്ട ഇവിടെ നിൽക്കണ്ടാ, വീട്ടിലേക്കു മടങ്ങാം", അയാൾ പോകാൻ തിരിഞ്ഞു. പെട്ടെന്ന് ബലിഷ്ടമായ ഒരു കൈ തന്റെ ചുമലിൽ പതിഞ്ഞു, "ഹേ, ഇയാളെ സഹായിക്കു" ശിമയോൻ കുതറി മാറാൻ ശ്രമിക്കുന്നതിനു മുൻപുതന്നെ വലിയൊരു ഭാരം അയാളുടെ ചുമലിലേക്ക് അവർ വച്ച് കൊടുത്തു.

"ഞാനോ ? ഞാൻ എന്ത് ചെയ്തു ? ഇയാൾ എന്റെ ആരുമല്ല , ഞാൻ ഇയാളെ അറിയുകപോലുമില്ല" ശിമയോൻ കുതറി മാറാൻ ശ്രമിച്ചു. അപ്പോഴേക്കും യേശു നിലത്തുനിന്നും എഴുന്നേറ്റു , ശെമയോനോട് ചേർന്ന് നിന്നു, രണ്ടു കാളകൾ ഒരു നുകത്തിനു കീഴിൽ എന്നപോലെ. യേശു ശെമയോന്റെ കണ്ണുകളിലേക്കു നോക്കി "ഹോ, ആ കണ്ണകൾക്കു എന്ത് ആർദ്രതയാണ്? ശിമയോൻ പരിസരം മറന്നു അയാളുടെ കാലുകൾ അയാൾ അറിയാതെ മുന്നോട്ടു നീങ്ങി, എങ്ങോട്ടെന്ന് അറിയാതെ, യേശുവിനൊപ്പം. യേശുവിന്റെ രക്തം വീണു അയാളുടെ ദേഹം ചുവന്നു. ഇപ്പോൾ ആർക്കും ഇവരെ തമ്മിൽ തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയില്ല. യേശു വീണ്ടും വീഴാൻ ചാഞ്ഞു, ശിമയോൻ തന്റെ മറ്റേ കൈകൊണ്ടു യേശുവിനെ പതുക്കെ  താങ്ങി, മലകയറുമ്പോൾ യേശു എന്തോ അയാളോട് പറഞ്ഞു. അയാൾ സമ്മതത്തോടെ തലയാട്ടി. താൻ ആരാണെന്നു ശിമയോൻ മറന്നു. ഇപ്പോൾ അയാൾക്ക് ഒന്നുമാത്രമേ ഓര്മയുള്ളു ,താൻ തന്റെ കുരിശും  വഹിച്ചുകൊണ്ട് മല കയറുകയാണ്. തനിക്കു ഒരു വിഷമവുമില്ല. തന്റെ ഒപ്പമുള്ള ഈ മനുഷ്യൻ തന്റെ എല്ലാ ദുഖങ്ങളെയും വേദനകളെയും ഈ കുരിശിനു പകരമായി   എടുത്തു. അയാൾ തന്റെ കൈകൊണ്ടു യേശുവിന്റെ ദേഹത്തിൽ മുറുകെ പിടിച്ചുകൊണ്ടു മുന്നോട്ടു നീങ്ങി.  

മലമുകളിൽ എത്തി. പട്ടാളക്കാർ മുന്നോട്ടുവന്നു, അവരിൽ ഒരാളെ തള്ളി പിന്നിലേക്ക് മാറ്റി, മറ്റേ ആളെ ബലമായി പിടിച്ചു കുരിശിൽ കിടത്തി..........

ശെമയോനേപ്പറ്റി പിന്നീട് ഒരു കാര്യവും ബൈബിളിൽ ഇല്ല. പക്ഷെ മൂന്നു ബൈബിളുകളും  ശെമയോന്റെ കുരിശു വഹിക്കൽ പ്രതിപാദിക്കുന്നുണ്ടുതാനും. യോഹന്നാൻ ഇതേപ്പറ്റി പൂർണമായി മൗനം പാലിക്കുന്നു  

"അലക്‌സാന്ദ്രയോസിന്റെയും റൂഫോസിന്റെയും പിതാവും വയലിൽനിന്നും കടന്നുപോയിരുന്നവനുമായ കേവറിന് കാരനായ ശിമയോൻ എന്ന ഒരുത്തനെ അവന്റെ കുരിശു എടുക്കുവാൻ അവർ നിർബന്ധിച്ചു" (മാർക്കോസ് 15 :21 )

മാർക്കോസ് ശെമയോനെ വിശേപ്പിക്കുന്നതു, 'അലക്‌സാന്ദ്രയോസിന്റെയും റോഫാസിന്റെയും പിതാവ്' എന്നാണ്. അതായത് ഈ രണ്ടുപേരും ആദിമ കൃസ്ത്യാനികൾക്കിടയിൽ വളരെ സുപരിചിതർ ആയിരുന്നിരിക്കണം എന്നാണ് ഇതിൽനിന്നും മനസ്സിലാക്കേണ്ടത്. വി. പൗലോസ് റോമക്കാർക്കു എഴുതിയ ലേഖനത്തിൽ ഒരു റുഫോസിനെയും അയാളുടെ അമ്മയെയും കുറിച്ച് പറയുന്നത്, ഇയാൾ ആയിരിക്കണം എന്നാണ് നിരവധി ആളുകൾ കരുതുന്നത് .

"കർത്താവിൽ തെരെഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടവനായ റുഫോസിനും അവന്റെയും എന്റെയും അമ്മയ്ക്കും വന്ദനം പറയുവിൻ" (റോമൻസ് 16 :13 ) 

ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടത് ഇവിടെ ശിമയോൻ എന്ന ഒരു വ്യക്തിയെക്കുറിച്ചു സൂചിപ്പിക്കപ്പെടുന്നില്ല. അതിനർദ്ധം അന്ന് ശിമയോൻ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നില്ല എന്നാണോ ?

"അവർ അവനെ കൊണ്ടുപോകുമ്പോൾ വയലിൽനിന്നും വരുന്ന കേവറിന് കാരനായ ശെമയോനെ അവർ പിടികൂടി, ഈശോയുടെ പിന്നാലെ കുരിശു ചുമക്കുവാൻ അവന്റെ മേൽ വെച്ചു"(ലൂക്ക 23 :26 ) 

ലൂക്ക പറയുന്നത് യേശുവിന്റെ പിന്നാലെയാണ് ശിമയോൻ കുരിശു വഹിച്ചു നടന്നത് എന്നാണ്. അതായത് ശിമയോൻ യേശുവിനെ പിന്തുടരുകയാണ്, യേശുവിന്റെ അതെ വേഗതയിൽ, യേശു എവിടേം വരെയോ അവിടേം വരെ മാത്രം. അത് ഒരു ഭക്തന്റെ ലക്ഷണമാണ്, തന്റെ കുരിശും വഹിച്ചുകൊണ്ട് തന്റെ ഗുരുവിനെ പിന്തുടരുക എന്നത്.

റോമൻ സാമ്രാജ്യത്തിൽ ഇത് സംഭവ്യമാണോ എന്ന് ചോദിച്ചാൽ 'അല്ല' എന്ന് പറയേണ്ടിവരും. കുരിശിൽ തറക്കുന്നതും , അതിനു വിധിക്കപ്പെട്ട ആളെ നഗരത്തിലൂടെ നടത്തുന്നതും ഒരു ലക്‌ഷ്യം വച്ചുകൊണ്ടാണ്. ഒരു വിധത്തിലുള്ള വിട്ടു വീഴ്ചയും റോമിനെതിരെയുള്ള ശബ്ദത്തിനു ലഭിക്കില്ല എന്ന് എല്ലാ ജനങ്ങളെയും അറിയിക്കാനുള്ള ഒരു ചടങ്ങു്. അതിൽ ഒരു വിധത്തിലുള്ള സഹായവും വിധിക്കപ്പെട്ട ആളിന് കൊടുക്കില്ല. 

മാത്രമല്ല , ഒരു മനുഷ്യനെ തൂക്കികൊല്ലാൻ കഴിയുന്ന ഒരു കുരിശു വഹിക്കുക എന്നത് മനുഷ്യനാൽ സാധ്യമല്ല തന്നെ. ഓരോ വധശിക്ഷക്കും പുതിയ കുരിശു സ്ഥാപിക്കുകയെന്നതും സംഭാവ്യമല്ല. പിന്നെയോ സ്ഥിരമായി നാട്ടിയിരിക്കുന്ന ഒരു സ്തംഭത്തിൽ , അതിന്റെ കുറുകെയുള്ള ഭാഗം കയറ്റി ഇടുക മാത്രമായിരുന്നു ചെയ്തിരുന്നത്. ഇന്ന് കാണുന്ന 'T' രൂപത്തിൽ ആയിരുന്നില്ല പിന്നയോ 'X' രൂപത്തിലായിരിക്കണം വധത്തിനു ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന കുരിശു എന്നും ഒരു   വാദം നിലനിൽക്കുന്നു.